Synode - Kerk en visie
Kerk en visie,
In vervolg op de nota “Leren leven van de verwondering” presenteerde de scriba Ds. Arjan Plaisir een plan om te komen tot een vervolgnota. Met een gloedvol betoog werd dit onderwerp ingeleid door de scriba, die ik in enkele jaren heb zien uitgroeien tot een boeiend spreker die mensen kan raken en enthousiasmeren. Hij spreekt vanuit het hart van het evangelie en weet daarmee vaak pragmatische besprekingen in een Bijbels perspectief te plaatsen.
Het gaat er in deze vervolgnota om hoe we (weer) mensen weten te bereiken en we binnen de kerk weer een nieuw geestelijk elan weten te wekken.
Een veranderende wereld vraagt om andere vormen van kerk zijn, vraagt om een andere houding naar de samenleving, vraagt om een nieuwe vorm van oecumene. Daar waar zo velen de kerk de rug toekeren moeten we de moed hebben eens bij onszelf te beginnen en niet de oorzaak bij die ander te leggen.
Hoe komt het dat je niet meer mee doet, dat we je niet meer in de kerk zien.
Zitten we met al onze goede bedoelingen nog wel op dezelfde golflengte met onze kinderen, onze broeders en zusters. Luisteren we nog wel als ze ons iets duidelijk proberen te maken, of gaan we opnieuw uitleggen hoe wij het zien, of nog erger, hoe wij gelijk hebben en zij er naast zitten. Bijbelteksten te over om ons gelijk te halen, maar is dat wat die ander bedoeld? Er volgde een brainstormsessie, en zelden heb ik zoveel mensen enthousiast gezien in deze drie jaar dat ik in de Synode mocht zitten, het raakte mensen in het diepst van hun ziel. Er was bezieling en gelooft u mij, er ging een golf van blijde verwachting en enthousiasme door de zaal. Rijen mensen vormde zich voor de microfoons, ze hadden ideeën, ze hadden plannen, een grauwsluier werd weggerukt. Dit soort momenten haalt niet de krant merk ik wel, vaak is daar alleen azijnzuur commentaar te lezen vol scepsis, maar het is verheugend dat er ook momenten zijn die getuigen van geloof, van hoop, van verwachting ook in een toekomstige kerk. Het waren mensen die thuis vaak plat lopen tegen muren van weerstand, van weerzin tegen iedere vorm van verandering, van besef dat het ook anders kan, anders moet om mensen in deze tijd nog te bereiken, nog vast te houden. Te pletter lopen tegen een muur van eigen gelijk.
Er wordt een ontwerptekst opgesteld, synodeleden hebben zich kunnen uitspreken, nu is de beurt aan 5 classes. Er zijn 4 thema’s:
1. Kerk en inhoud
2. Kerk en vormen van gemeente zijn.
3. Kerk en dienst in de samenleving.
4. Kerk en de (nieuwe ) oecumene.
Ik ben in ieder geval enthousiast gemaakt en hoopvol gestemd, misschien gaan we nog echt leren van verwondering, meestal begint verwondering door goed om je heen te kijken en wat minder naar jezelf.
Cor Boom
Synodelid classis Ommen
| < Vorige | Volgende > |
|---|
