Synode PKN / de visie van de kerk: “de hartslag van het leven”
De VISIE van de kerk: “de hartslag van het leven”
In de novembervergadering van de synode is een nieuwe visienota besproken en aanvaard na bijna een hele dag discussie. Dat gebeurt eens per 5 jaar en die nota is de basis voor de beleidsnota die er op volgt.
Veel kerkenraden kampen met een vermindering van het aantal kerkleden en van inkomsten. Is de kerk nog wel van deze tijd? Moeten we de oude tradities handhaven of is er verandering nodig? Wat moet de kerk doen, waar staat de kerk voor, waarop moet de kerk zich in deze tijd richten? In de discussie kwamen de verschillende stromingen binnen de kerk tot uiting. Vooral het spanningsveld tussen “houden wat we hebben” en experimenteren met nieuwe vormen kwam duidelijk naar voren. Dat er meer is dan zorg wordt duidelijk met de vier thema’s:
1. Over de inhoud van het geloof: de nota is geen geloofsbelijdenis, vraagt zelfs om wat afstand te nemen van waarheidsclaims. Het geloof is iets wat je krijgt, niet iets wat je opdringt.
2. Over de vorm: We moeten zuinig zijn op wat we aan oude beproefde vormen hebben, maar daar niet krampachtig mee omgaan. De Geest schept ook ruimte voor geloof op onverwachte plaatsen en tijden. Ruimte voor nieuwe vormen van gemeente zijn en van liturgie.
3. Over de samenleving: De kerk is er niet alleen voor zichzelf maar ook voor de samenleving, misschien wel juist voor die samenleving, getuigend en als “broeders hoeder”. De kerk heeft een taak in diaconaat (hulp, barmhartigheid) en politiek (profetisch opkomen voor ethiek en rechtvaardigheid).
4. Over andere kerken: De PKN is niet de enige kerk, die kerk is deel van de KERK, wereldwijd en in Nederland. Daarom zijn oecumenische relaties van belang, als opdracht en om er van te leren.
Mensen vragen mij regelmatig of het zinnig werk is daar op de Synode, die toch iedere keer maar weer 2 ½ dag duurt, tweemaal per jaar.
Mijn antwoord is een volmondig ja, al moet je er wel tegen kunnen, en dan bedoel ik het vergaderen.
Net als in een kerkenraad moeten er gewoon ook veel zaken geregeld worden, en dat doen we in de kerk doorgaans grondig, soms denk ik wel een te grondig, te regelgeverig..
Regels werken doorgaans ook verstarrend en op zeker moment tegen jezelf, maar goed, ik begrijp best dat er geregeld dient te worden, maar met 150 synodeleden?
Een discussie over bovengenoemde nota werkt dan weer louterend, is een verademing en ik ervaar ze als moedgevend, opbeurend. Het is net of je even mag denken buiten de zo vastgeroeste kaders en dat geeft weer een hoopgevende horizon.
Van vrijzinnig tot orthodox, iedereen doet van harte mee en krijgt binnen haar eigen beleving de ruimte, als het op stemmen aan komt zijn er twee tegenstemmers op pakweg 150 synodeleden, ik blijf het een “Godswonder” noemen.
Ik hoop dat deze nota in de gemeenten volop gebruikt wordt om ook onze plaatselijke visie te ijken en elkaar aan het woord te laten, te luisteren en elkaar te bemoedigen.
De nota is in te zien op www.pkn.nl / www.pkn.nl/5/site/uploadedDocs/AZ%2011-26%20Visienota2.pdf
| Volgende > |
|---|
